op weg naar het Jubeljaar

Goede Banneux-vrienden,

Met de Advent breekt opnieuw een tijd van verwachting en verstilling aan. De eerste kaars op de Adventskrans wordt aangestoken als een klein maar krachtig teken van hoop. Het is een uitnodiging om te vertragen, om ons te openen voor het stille werk van God in ons leven.

Advent is een weg die ons leert kijken: kijken naar het Licht dat komt, naar de belofte die in onze wereld wil doorbreken, zelfs waar duisternis en onrust aanwezig zijn. Vier weken lang worden we geroepen tot waakzaamheid, tot eenvoud en tot innerlijke ommekeer.

Deze weg van verwachting werd dit jaar bijzonder verdiept door onze bedevaart naar Banneux, naar de plaats waar Maria zich openbaarde als de ‘Maagd der Armen’. De stilte, het borrelen van de bron, de ingetogen sfeer, het zijn momenten die raken, omdat ze ons herinneren aan Gods nabijheid in het gewone en het kleine. 

In Banneux klinkt Maria’s boodschap niet luid of dwingend, maar in een zachte uitnodiging: vertrouwen, eenvoud, overgave. Ze vraagt niet naar grootsheid, maar naar een open hart. Daar, bij de bron, ontdekken we opnieuw dat God zich laat vinden door wie bidden, zoeken en hopen.

Voor velen van ons bracht de bedevaart troost: een plek om lasten neer te leggen, om dankbaarheid te delen, om opnieuw te ervaren dat niemand alleen staat. De ‘Maagd der Armen’ nodigt ons uit tot solidariteit met wie het moeilijk heeft, tot aandacht voor wie kwetsbaar is, tot concrete daden van liefde. Haar boodschap is geen verleden tijd, maar blijft een opdracht voor vandaag: Gods liefde zichtbaar maken in kleine, eenvoudige gebaren.

Met deze ervaringen in ons hart stappen we de Advent binnen. De weg die Maria ons wijst — vertrouwen, eenvoud, dienstbaarheid — helpt ons om het geheim van Kerstmis beter te begrijpen. Want in Bethlehem komt God tot ons in armoede, in een kind dat geen plaats vond in de herberg. In de kwetsbaarheid van dat Kind ligt de kracht van Gods liefde verborgen. Hij komt niet om afstand te bewaren, maar om dicht bij ons te zijn, midden in onze vreugde en onze zorgen.

Zo wordt de Advent een kans om onze eigen ‘herberg’ te openen voor het Licht dat zich aandient. En tegelijk mogen we vertrouwen dat Hij komt, ook wanneer wij Hem nog niet herkennen.

Op weg naar Kerst dragen we de vrede van Banneux met ons mee, de stilte waarin Maria spreekt, en de hoop die zij in onze harten heeft gezaaid. Moge dit seizoen ons vervullen met vreugde en verwachting, opdat wij zelf dragers worden van Gods Licht — voor elkaar, voor onze gemeenschap, en voor iedereen die ons pad kruist. Zo mogen wij Kerstmis vieren als een werkelijk nieuw begin, waarin God ons opnieuw zijn nabijheid schenkt.

Jozef Leterme, diaken

Directeur